Wat ze leuk vindt aan haar werk, is het contact met mensen. “Soms heb je een moeilijk gesprek, maar vaak lukt het om iemand toch weer een beetje op te vrolijken. Ik weet hoe het is om te leven met een beperking, en dat zorgt vaak voor begrip van beide kanten.”

Af en toe ontstaan er bijzondere gesprekken. Zo sprak ze onlangs een man die net zijn vrouw had verloren. “Hij was aan het huilen en wilde zijn verhaal kwijt. Dat raakte me wel.” Zulke gesprekken blijven hangen, al probeert ze het niet mee naar huis te nemen. “Mijn vader is een soort luisterlijn voor mij. Daar kan ik altijd even mijn verhaal kwijt.”

Voor ze bij Transvision begon, werkte Ruchama via een uitzendbureau waar ze zich niet prettig voelde. Via haar jobcoach Quinten kwam ze uiteindelijk bij Transvision terecht. “Vanaf dag één voelde het goed hier.” Ook collega’s waren open: “Sommigen hadden hun twijfels bij iemand met een beperking, maar dat verdween snel toen ik eenmaal begon.”

Ruchama maakt zelf ook gebruik van Valys. “Daardoor weet ik ook hoe het is aan de andere kant van de lijn.” Zelfstandig reizen geeft haar vrijheid, bijvoorbeeld om vriendinnen te bezoeken die verder weg wonen.

Voor Ruchama betekent haar werk bijdragen aan mobiliteit vooral dat mensen niet buitengesloten worden. “Het gaat erom dat je niet altijd van anderen afhankelijk hoeft te zijn. Dat maakt echt verschil.”